zaterdag 19 september 2015

Afgelopen jaar in vogelvlucht

Ik heb op 24 oktober vorig jaar mijn laatste blog geschreven. Dat is al bijna een jaar geleden aangezien we nu in september 2015 zitten... De reden is eigenlijk een totale writersblock. Na die laatste blog van 24 oktober, ben ik vrij snel weer opgenomen. Die opname heeft mijn leven op z'n kop gezet omdat daarin naar voren kwam dat ik beter begeleid kon gaan wonen...

De indicatie was er al, dus nadat alles in gang gezet was, had ik al vrij snel de intake bij het RIBW (Regionale Instelling Beschermd Wonen). In februari ben ik daar komen wonen. Dat betekende ook dat ik geen fulltime mama meer was, want de kinderen bleven bij mijn ex-man wonen. Dat is iets waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds moeite mee heb...

De eerste tijd bij het RIBW heb ik als erg zwaar ervaren. Van een druk gezinsleven naar een leven waar ineens niet zoveel meer hoeft. Ik werd gek van verveling... Ik ben toen vrijwilligerswerk bij het dierenasiel gaan doen. Dat beviel en bevalt nog steeds erg goed.

Toch bleef ik niet lekker in mijn vel zitten. Ik ben het afgelopen jaar verschillende keren opgenomen geweest. Dit waren voornamelijk korte opnames op de gesloten afdeling. Ik kreeg iedere keer te horen dat ze me niet verder konden helpen en dan werd ik weer naar huis gestuurd... Thuis kreeg ik wel hulp van het RIBW en van het FACT team (GGZ) maar toch bleef er een stukje knagen waarin ik me niet begrepen voelde. Ik werd wel serieus genomen, maar ik had het idee dat mensen mij niet snapten.

Een paar weken geleden had ik een gesprek en ik vond dat gesprek zo heftig en ik kreeg er zoveel stress van dat mijn psychotische klachten daarvan verergerden. Uiteindelijk zijn die klachten zodanig verergerd dat ik afgelopen week weer ben opgenomen. Ditmaal niet op de gesloten afdeling maar op het Centrum voor Veerkracht en Stabiliteit.

Ik ben afgelopen week opnieuw gediagnosticeerd. Naast Asperger heb ik schizofrenie... Ik reageerde heel nuchter op de conclusie van de psychiater, maar van binnen zakte de grond even onder mijn voeten vandaan... Aan de andere kant ben ik opgelucht dat er eindelijk een duidelijke diagnose is, waar ik goede medicatie voor kan slikken en waar ik redelijk goed voor behandeld kan worden. Gisteren ben ik met nieuwe medicatie begonnen.


Ik zou eigenlijk de titel van mijn blog moeten veranderen. Het leven van een schizofrene autimama of zo? ;-)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen